Leasing operacyjny to popularna forma finansowania, szczególnie wśród przedsiębiorców. Dzięki tej opcji można korzystać z majątku, takiego jak pojazdy, maszyny czy nieruchomości, bez konieczności ich nabywania na własność. Jednak od momentu wprowadzenia obowiązku raportowania schematów podatkowych (MDR) w 2019 roku, pojawiły się liczne wątpliwości, czy umowy leasingu operacyjnego mogą być uznane za schemat podatkowy. Minister Finansów, 24 grudnia 2024 roku, wydał interpretację ogólną (DTS5.8092.4.2024), która wyjaśnia tę kwestię.
Leasing operacyjny w świetle przepisów MDR
Schematy podatkowe (MDR) obejmują uzgodnienia, które mogą potencjalnie wpływać na zobowiązania podatkowe podmiotów. Przepisy te wprowadziły m.in. pojęcie „ogólnej cechy rozpoznawczej”, wskazując, że uzgodnienia powinny być raportowane, jeśli jednym z głównych celów ich zawarcia jest osiągnięcie korzyści podatkowej.
W kontekście leasingu operacyjnego pojawiały się pytania o to, czy standardowe umowy, często korzystające z gotowych wzorców, należy raportować. Leasingodawcy i leasingobiorcy, aby uniknąć ryzyka kar, często raportowali je „na wszelki wypadek”.
Kluczowe wytyczne interpretacji ogólnej
Ministerstwo Finansów w swojej interpretacji podkreśliło m.in., że:
- Leasing operacyjny co do zasady nie jest schematem podatkowym – samo zawarcie standardowej umowy leasingu operacyjnego, w oparciu o typowe wzorce, nie spełnia kryterium „głównej korzyści” podatkowej.
- Indywidualna analiza – każda sytuacja musi być analizowana oddzielnie. Kluczowe znaczenie ma kryterium głównej korzyści:
- Jeśli leasingobiorca zawarł umowę ze względu na cele ekonomiczne, np. wymianę floty, a nie głównie dla korzyści podatkowych, nie ma obowiązku raportowania.
- Jeśli jednak celem nadrzędnym była optymalizacja podatkowa (np. poprzez zastosowanie nietypowych postanowień), umowa może zostać uznana za schemat.
- Brak obowiązku po stronie leasingodawcy – leasingodawcy nie muszą raportować schematów podatkowych, o ile nie mają wiedzy, że umowa służy głównie celom podatkowym.
Wyjątki i sytuacje szczególne
Interpretacja wskazuje na przykłady, kiedy leasing może być uznany za schemat podatkowy a m.in.:
- Leasingodawca świadomie modyfikuje warunki umowy, aby dostarczyć leasingobiorcy korzyści podatkowe.
- Leasingobiorca wybiera leasing głównie z uwagi na możliwość obniżenia podatku (np. poprzez ustalenie wysokiej opłaty wstępnej, korzystnej podatkowo).
- Umowa dotyczy przedmiotów o wartości rynkowej przekraczającej 2,5 mln euro, co wymaga dodatkowej analizy.
Odpowiedzialność nadal spoczywa na podatnikach
Choć interpretacja ogólna przynosi większą jasność, to odpowiedzialność za prawidłowe raportowanie wciąż spoczywa na podatnikach. W praktyce oznacza to konieczność dokładnego dokumentowania decyzji biznesowych i ich celów podatkowych.
Podsumowanie
Interpretacja ogólna Ministerstwa Finansów z grudnia 2024 roku to krok w stronę uporządkowania zasad dotyczących leasingu operacyjnego w kontekście MDR. Podkreśla jednak, że każdą umowę należy oceniać indywidualnie, a kryterium „głównej korzyści” pozostaje kluczowe. Dla przedsiębiorców to sygnał, że ostrożność i właściwa analiza podatkowa są nadal niezbędne, aby uniknąć ryzyka sankcji.